สายเคเบิลใยแก้วนำแสงถูกวางในโครงการรถไฟฟ้าใต้ดินอย่างไร?

การวางสายเคเบิลใยแก้วนำแสงสำหรับรถไฟใต้ดินเป็นโครงการเฉพาะทางและเป็นระบบ ซึ่งเกี่ยวข้องกับขั้นตอนสำคัญต่างๆ เช่น การสำรวจและการออกแบบ การติดตั้งรางสายเคเบิล การวางสายเคเบิล และการทดสอบการเชื่อมต่อ เพื่อให้มั่นใจถึงเสถียรภาพของระบบสื่อสารรถไฟใต้ดินและความปลอดภัยในการเดินรถไฟ

ขั้นตอนและวิธีการหลัก:
1. การสำรวจและการออกแบบ: ก่อนการวางวิศวกรจะทำการสำรวจรายละเอียดของอุโมงค์และสถานีรถไฟใต้ดินเพื่อกำหนดเส้นทางที่เหมาะสมที่สุด ตำแหน่งการติดตั้ง และวัสดุเสริมที่จำเป็น (เช่น รางสายเคเบิลและแคลมป์)

แผนการออกแบบคำนึงถึงข้อกำหนดด้านความเข้ากันได้ทางแม่เหล็กไฟฟ้า (EMC) และการป้องกันอัคคีภัย โดยเลือกใช้สายเคเบิลใยแก้วนำแสงที่มีคุณสมบัติหน่วงไฟ

2. การติดตั้งระบบรองรับ: ติดตั้งรางสายเคเบิล สะพาน หรือแคลมป์ตามผนังอุโมงค์หรือตำแหน่งที่กำหนดเพื่อรองรับและยึดสายเคเบิลใยแก้วนำแสง ระบบรองรับเหล่านี้ต้องมีความแข็งแรงและเชื่อถือได้เพื่อทนต่อการสั่นสะเทือนและความท้าทายด้านสิ่งแวดล้อมอื่นๆ จากการเดินรถไฟใต้ดิน

3. การวางสายเคเบิล: การลากด้วยมือหรือเครื่องจักร: ใช้เครื่องมือวางสายเคเบิลหรืออุปกรณ์ลากพิเศษ ดึงสายเคเบิลใยแก้วนำแสงทั้งม้วนจากจุดเริ่มต้น (โดยปกติคือห้องอุปกรณ์หรือกล่องรวมสัญญาณ) ไปตามเส้นทางรางสายเคเบิลที่กำหนดไว้ล่วงหน้าไปยังจุดสิ้นสุด

การหลีกเลี่ยงความเสียหาย: ต้องใช้ความระมัดระวังเป็นพิเศษในการปกป้องสายเคเบิลออปติคัลระหว่างการใช้งาน หลีกเลี่ยงการงอ บิด หรือความเสียหายจากแรงภายนอกที่มากเกินไป โดยทั่วไปต้องใช้อุปกรณ์ป้องกันการพันกันของสายเคเบิล

การก่อสร้างเป็นส่วนๆ: เนื่องจากโดยปกติแล้วรถไฟใต้ดินจะมีระยะทางยาว สายเคเบิลออปติคัลจะถูกวางเป็นส่วนๆ เชื่อมต่อภายในแต่ละส่วน

4. การต่อและเชื่อมต่อสายเคเบิลออปติคัล: ในกล่องรวมสัญญาณหรือห้องอุปกรณ์ที่กำหนด จะใช้อุปกรณ์พิเศษในการต่อหรือเชื่อมต่อสายเคเบิลออปติคัลส่วนต่างๆ เพื่อสร้างลิงก์การสื่อสารที่สมบูรณ์

5. การทดสอบและการตรวจสอบ: หลังจากการวางและการต่อแล้ว จะใช้อุปกรณ์ระดับมืออาชีพในการทดสอบประสิทธิภาพการส่งสัญญาณของสายเคเบิลออปติคัลอย่างครอบคลุม (เช่น การสูญเสีย แบนด์วิดท์ ฯลฯ) เพื่อให้แน่ใจว่าคุณภาพการส่งสัญญาณตรงตามมาตรฐานการออกแบบ

6. การระบุและการจัดเก็บ: ระบุสายเคเบิลออปติคัลที่วางไว้เพื่อให้ง่ายต่อการบำรุงรักษาและการจัดการในอนาคต และจัดเก็บข้อมูลการก่อสร้างและการทดสอบทั้งหมด

7. ความท้าทายและข้อควรพิจารณา: ความปลอดภัยในการปฏิบัติงาน: การก่อสร้างบนสายที่มีอยู่มักจะสามารถดำเนินการได้เฉพาะในเวลากลางคืนหลังจากที่รถไฟใต้ดินหยุดให้บริการแล้ว เวลาทำงานสั้น ต้องใช้ประสิทธิภาพสูงและกฎระเบียบด้านความปลอดภัยที่เข้มงวด

สภาพแวดล้อมที่ซับซ้อน: สภาพแวดล้อมของอุโมงค์รถไฟใต้ดินมีความซับซ้อน มีปัจจัยต่างๆ เช่น การสั่นสะเทือน การรบกวนทางแม่เหล็กไฟฟ้า และความชื้น ซึ่งต้องใช้สายเคเบิลออปติคัลเพื่อให้มีความสามารถในการปรับตัวเข้ากับสิ่งแวดล้อมและมีความสามารถในการป้องกันการรบกวนที่ดี

อุปกรณ์พิเศษ: จำเป็นต้องมีอุปกรณ์วางและทดสอบสายเคเบิลออปติคัลเฉพาะทางเพื่อให้มั่นใจในคุณภาพการก่อสร้าง

ด้วยกระบวนการที่เป็นมืออาชีพและได้มาตรฐานเหล่านี้ รถไฟใต้ดินสามารถสร้างเครือข่ายการสื่อสารความเร็วสูงที่เสถียรเพื่อรองรับการดำเนินงานของบริการที่สำคัญ เช่น การส่งสัญญาณ การเฝ้าระวังวิดีโอ และระบบข้อมูลผู้โดยสาร

 Yulia Liu