ประเภทของสายเคเบิลใยแก้วนำแสงที่ใช้สำหรับการเดินสายเครือข่ายในการปรับปรุงชุมชนที่พักอาศัยเก่า

เมื่ออัพเกรดสายเคเบิลเครือข่ายในอาคารที่พักอาศัยแบบเก่า สายเคเบิลแบบดรอป "แบบผีเสื้อ" (หรือที่รู้จักกันทั่วไปในชื่อสายเคเบิลแบบดรอปแบบแบนที่มีลวดเหล็กในตัว) ส่วนใหญ่จะใช้สำหรับการเชื่อมต่อขั้นสุดท้ายกับแต่ละครัวเรือน ในขณะที่สายเคเบิลไฟเบอร์ออปติกแบบมัดกลางแจ้งแบบรองรับตัวเอง (หรือแบบควั่น) ทำหน้าที่เป็นเส้นหลักระหว่างอาคาร

*การเลือกสายดรอป(จากกล่องกระจายไฟเบอร์สู่ครัวเรือน): รุ่น GJYXFCH หรือ GJYXCH (สายแบนแบบหล่นรองรับตัวเอง)
ลักษณะเด่น: โครงสร้างสายเคเบิลประกอบด้วยลวดแขวนที่มีความแข็งแรงสูงในตัว (โดยปกติจะเป็นลวดเหล็กหรือเหล็กฟอสเฟต) ช่วยให้สามารถติดตั้งทางอากาศได้โดยตรง โดยไม่ต้องใช้ตะขอแขวนเกลียวเหล็กเพิ่มเติม
อาคารพักอาศัยเก่าแก่มักมีมุมผนังด้านนอกมากมาย สายเคเบิลไฟเบอร์ออปติกมาตรฐานมีความไวต่อการแตกหักหรือการลดทอนสัญญาณอย่างมากในสภาพแวดล้อมดังกล่าว

*การเลือกเส้นกระดูกสันหลังที่ซับซ้อน(จากห้องอุปกรณ์ไปจนถึงกล่องกระจายไฟเบอร์ของอาคาร): รุ่น GYXTC8S (สายเคเบิลรองรับตัวเองของท่อกลาง "Figure-8") หรือ GYTC8S (สายเคเบิลรองรับตัวเอง "Figure-8" แบบควั่น)
คุณลักษณะเด่น: หน้าตัดมีรูปร่างเหมือน "รูปที่ 8" ซึ่งมีเกลียวเหล็กกันสะเทือนสำหรับงานหนักในตัวที่สามารถทนต่อแรงดึงกลางแจ้งตลอดช่วงยาวและในสภาวะที่มีลมแรง จำนวนไฟเบอร์ทั่วไปคือ 12, 24 หรือ 48 คอร์
ข้อกำหนดด้านความปลอดภัยที่สำคัญสำหรับการติดตั้งเสาอากาศกลางแจ้ง: สายเคเบิลใยแก้วนำแสงทางอากาศต้องรักษาระยะห่างที่ปลอดภัยจากสายไฟในบริเวณใกล้เคียง เมื่อข้ามสายไฟ ต้องรักษาระยะห่างแนวตั้งขั้นต่ำ 1 เมตร และต้องหุ้มสายเคเบิลไว้ในปลอกป้องกันฉนวน
- ข้อกำหนดด้านความต้านทานต่อสภาพอากาศ: เปลือกด้านนอกจะต้องทำจากวัสดุที่ทนต่อรังสียูวี (โพลีเอทิลีนความหนาแน่นสูงสีดำหรือ HDPE) เนื่องจากแสงแดดกลางแจ้งอยู่ตลอดเวลา เปลือกของสายเคเบิลสีขาวมาตรฐานจึงมีแนวโน้มที่จะเปราะและแตกร้าวภายในหนึ่งหรือสองปี
-มาตรการป้องกันฟ้าผ่า: เนื่องจากสายเคเบิลมีส่วนประกอบที่เป็นโลหะ (ลวดเหล็ก) ส่วนประกอบที่เป็นโลหะจึงต้องต่อสายดินอย่างเหมาะสมก่อนเข้าสู่กล่องกระจายไฟเบอร์ของอาคาร เพื่อป้องกันฟ้าผ่าจากไฟกระชากไม่ให้ดำเนินการภายในอาคาร